If You Ain’t Outta Control, You Ain’t In Control.

Ik word soms zóó agressief van sommige mensen. Zit je in de bios naar the fast and the furious te kijken, zitten er een stel gekken achter je die er 1. het genoegen in scheppen om tijdens elke scéne keihard te boeren, geeuwen, schreeuwen of wat dan ook en punt 2. opmerkingen maken die echt niet kunnen. Ik ben echt geen moraalriddertje ofzo en je mag van mij best wel met dingen spotten, maar zeggen dat je binnenkort een feestje gaat vieren omdat het 11 september is, nee, dat gaat bij mij te ver. Spontane moordneigingen kwamen op, de duivel in hoogsteigen persoon kwam mij even vertellen wat ik moest doen, maar de stem van mijn broer bracht me weer tot rust. “Jij nog wat popcorn, Tim?”

We gaan even een stukje terug, van 9 uur ’s avonds naar 9 uur ’s ochtends. Voetbal. De eerste wedstrijd van het seizoen, oefenen ja, maar wel erg belangrijk. Helaas keepte ik maar 1 wedstrijd, er was nog een keeper, maar ach dat maakt niet uit. De eerste helft sta ik in het goal en het gaat best lekker eigenlijk. Coach maakt me aanvoerder en dat maakt me nog gelukkiger, er kan niets meer misgaan. Ruststand: 0-0. Tweede helft een andere keeper, hetzelfde spelbeeld. Wij scoren, helaas zij ook. Eindstand: 1-1.

Goed, ’s middags sloeg de verveling toe zoals – wat ik hoor – bij zoveel mensen. Dus, om de verveling een beetje te stillen ben ik een boek gaan lezen. Arthur Japin, de vierde wand. Ik houd het een uurtje vol, daarna toch weer achter de computer. Het besluit om maar een spelletje te gaan spelen is snel gemaakt. Eventjes en dan ga ik wat anders doen. Maar het spel is wel heel verslavend, vooral omdat het anders is dan andere spellen. Om hier het volgende level te halen moet je hyperlinks veranderen, broncode’s veranderen, google earth downloaden, goed kijken en passworden vinden en kraken. Verslavend, dat kan ik je wel zeggen. Level 46 heb ik gehaald, nu ben ik even gestopt. Addict zijn wil ik niet en word ik ook niet.

Het is nu zondag. Ik wacht totdat ik weg mag, naar de voetbal. Dan naar A’dam, voor de Johan Cruijff-schaal. Ik tik maar een log in, je moet iets doen om het uurtje door te komen. Het is bijna tijd, de laatste zinnen schieten op het scherm.