This is the nearest thing to crazy
I have ever known,
I was never crazy on my own
And now i know
That theres a link between the two
Being close to craziness
And being close to you.

Om de aandacht van je lezer te trekken heb je een goede openingszin nodig. Het is net als met daten. Na te zijn begonnen met de zin ‘ik heb niet zoveel te vertellen’, kwam ik tot de schrikbarende conclusie dat dit mensen niet echt zal bewegen om verder te lezen. Daarom probeer ik nu heel omslachtig en op een boeiende manier hetzelfde verhaal te vertellen.

Ik heb vandaag namelijk veel films gekeken. Vanmorgen begon ik het derde en dus ging Reservoir Dogs op. Leuk om wakker te worden, een paar oren die worden afgesneden een martelscène waarbij het bloed uit elk spreekwoordelijk gaatje spuit en dialogen die er mogen wezen (het woordje fuck werd bijna meer gebruikt dan in scarface, en ja dat is knap). Toen werd mijn marathon even hinderlijk onderbroken door het fenomeen genaamd school, maar daarna ging ik rustig verder met The Shawshank Redemption. Ook leuk.

Dit alles gebeurde natuurlijk onder het genot van een drankje (vooral Dubbel Fris) en een hapje (Maaltijdsalade, haring, chips, broodjes en nog wel wat van die rotzooi). Conclusie is: Ik ben verslaafd aan eten.  Eten is mijn hobby. Ik zou willen dat er eetclubs waren. Nee, ik heb nooit de behoefte mijn eten naar Afrika op te sturen behalve als het stamppot is want dat lust ik niet.

Arriverderci, en succes morgen met staken als ik naar Leiden ga. (ik weet trouwens dat dit geen slimme laatste zin is, omdat ongetwijfeld iedereen hier nu op gaat reageren. Stiekem hoop ik dat jullie nu niet op dat staken gaan reageren omdat ik het gras al heb weggemaaid, maar om me te pesten zullen jullie het toch wel weer doen. Ofzo.)