Tu me manques. Ik mis je. Maar wat mis ik? Ik ken jou niet eens, ik moet jou nog leren kennen, maar nog voordat ik je ooit gesproken heb en dan bedoel ik écht gesproken, mis ik je. Ik zie ons zo voor ons, december, de sneeuw, het diner, de gezelligheid die zich in geen enkele andere taal laat vertalen en ik zie ons, samen. Maar ik ken je niet.

Ik mis je. Nog voordat ik je ooit echt goed in de ogen heb aangekeken, weet ik dat wanneer ik dat wel doe ik je nog meer ga missen. Jij bent jij, en juist omdat ik nog niet weet wie jij bent, kan ik eromheen denken, verhalen bedenken, jij en ik, en dan die twee woorden verbinden door het samen zijn. Ik denk aan het moment ’s avonds net na het eten, waar iedereen even in zichzelf lijkt te keren, waar het gemakkelijk is om overmand te worden door een zweem van depressiviteit, en ik denk aan het feit dat ik je juist dan mis, als ik ons voor je zie zo net na het eten. Ik zie dan hoe je me zou op bellen, terwijl ik nog nooit een telefoongesprek met je gevoerd hebt, ik hoor dan hoe je zou klinken, ik voel wat je zou zeggen en ik zou weten dat het goed was.

Ik mis je. Meer dan ik iemand ooit zal kunnen missen. En ik ken je niet.

Misschien moeten we elkaar leren kennen. De zeepbel uit elkaar doen spatten, het met alcohol wegdrinken, het verdriet, de pijn, het kortstondige geluk en het onvermijdelijke afscheid. Één moment van geluk verstoord door het vooruitzicht van het ongeluk. Ongeluk bestaat alleen omdat er zoiets als geluk is, dus als ik in mijn geluk zelfs dat geluk wegneem zou ongeluk niet moeten bestaan. En toch, in al mijn geluk en ongeluk, mis ik je en wil ik je niet leren kennen.

Ik wil over je denken, ik wil met je praten, ik wil naast je lopen en je toelachen omdat je bijna over je eigen veters struikelt. Soms wil ik met je leven, maar dan bedenk ik me dat ik nooit met je kan leven omdat er dan twee levens zouden zijn. Ik zou niet met je leven, ik zou je leven. Ik mis je.
Maar wie ben je? Wie mis ik? Waar ben ik naar op zoek?

Ik mis je.
Ik mis jou.
Tu me manques.
Manques, gemankeerd. Ik kom tekort.
En dus mis ik. Ik mis. Ik schiet met losse flodders en ik mis jou.